خوش جمالی

خوش جمالی. [ خوَش ْ / خُش ْ ج َ ] ( حامص مرکب ) خوش صورتی. زیبارویی:
رخ معشوقه با این خوش جمالی
جمال از عشق بازی نیست خالی.نظامی.

خوش صورتی زیبارویی

💡 روزی بود آخر که دل و جان بفروزم زان روی که شهری بفروزد به جمالی

💡 نی‌نی غلطم غلط که معشوق ازل در خورد نقاب خود جمالی می‌خواست

💡 بنمودند جمالی ز پس پرده غیب در کمالش به تحیر نگرانم کردند

💡 جواب شعر جمالی‌ست، آن کجا گوید منم که روح علوم زمانه را بدنم

💡 بدید دیده جمالی که عمرها با او نهفته عشق همی باخت در حریم خیال

💡 ای دهر گرفته ز تو فری و بهایی وی ملک فزوده ز تو جاهی و جمالی