لغت نامه دهخدا
خطیب قوص. [ خ َ ب ِ ق َ ] ( اِخ ) محمدبن عبدالرحمن بن محمد نخعی. ملقب به قطب الدین و مشهور به خطیب قوص، بسال 686 هَ. ق. زاده شد و از جمله شاعرانی بود که از خاندان بزرگان و خطیبان قوص ( قوص شهریست در صعید مصر ) برخاست و مدتها بشغل خطابت و حکم بدانجا گذران کرد. او را اخبار بسیار است. ( از اعلام زرکلی چ 2 ج 7 ص 65 ).