خرد سبلت

خردسبلت. [ خ ُ س ِ ل َ ] ( ص مرکب ) آنکه سبلت خرد دارد. ( یادداشت بخط مؤلف ).

آنکه سبلت خرد دارد

💡 که از رفتن توقف چون گزینم ز ریش آیم به سبلت بر نشینم

💡 که سزاوار ریش و سبلت خویش یا به مقدار حول و قوت خویش

💡 نقش با نقاش پنجه می‌زند سبلتان و ریش خود بر می‌کند

💡 بهتر از سبلت آن کس دم سگ که بر او بهر طمع جنبد رگ

💡 تا چند زنی لاف که میر سخنم بر سبلت خویش تا نمیری میری

💡 هر کسی پس سبلت تو بر کند عذر آرد خویش را مضطر کند