خدای فروشان

خدای فروشان. [ خ ُ ف ُ ] ( اِ مرکب ) خدافروشان. آن اهل لعنت که دعوی خدایی کنند. ( شرفنامه منیری ). صاحب برهان قاطع ذیل کلمه خدافروشان آرد:کنایه از صوفیان زراق که بظاهر خود را بیارایند و آنهایی را نیز گویند که دعوی خدایی کردند، یعنی شداد و نمرود و آنها را خدای فروشان هم گویند:
خود را درم خرید رضای خدای کن
دامن ازین خدای فروشان فرونشان.خاقانی.

خدا فروشان آن اهل لعنت که دعوی خدایی کنند.

💡 چون خاک میشود تن خوش وقت آنکه دایم در کوی می فروشان خاک مس سبو شد

💡 صفایی از همه خیل خط فروشان کاش خودی ز روی صفا از ریا بری می کرد

💡 به کوی باده فروشان قدم گذار و ببین بدور جام چو جمشید جم جلال مرا

💡 نام یکی از محله‌های فروشان هم دیمیتریان است که گمان می‌رود ریشه آن دیمیردژ باشد..

💡 دولت، سازمان‌های استاندارد، مصرف‌کنندگان، خرده فروشان، و بسته‌بندی کننده‌ها انواع مختلفی از معیارها را در نظر می‌گیرند.

💡 به کوی باده فروشان روید عاشق وار بنای توبه بی اصل را تباه کنید