خدات زاده

خدات زاده. [ خ ُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) مهترزاده. بزرگ زاده. رئیس زاده. کنایه از پادشاه زاده: و این پسر ازبخاراخدات نیست. جماعتی از لشکر وی گفتند که ما این ملک وی به خدات زاده دیگر می دهیم که وی بی شک پادشاه زاده است. ( تاریخ بخارا نرشخی ص 47 ). رجوع به ص 234کتاب احوال و اشعار رودکی تألیف سعید نفیسی شود.

مهتر زاده بزرگ زاده

💡 من دور از آستانت طلبم چه زین و آنت ندهد کسی نشانت مگر از خدات جویم

💡 ز اشک شامگهی کار ما به کام نشد هم از خدات بخواهم به ناله ی سحری

💡 شهنشه بدو گفت: کای بدگهر خداتان دهد کینه با یکدگر

💡 ازآن قبل که تو از راه راست کج نشدی خدات در همه احوال رستگار آورد

💡 غمت به جان بخریدم خدات مزد دهاد کز آن متاع نفیس اینچنین زیان داری