خدا مشرب
متضادها
بدطینت
لغت نامه دهخدا
خدامشرب. [ خ ُ م َ رَ ] ( ص مرکب ) آنکه بر طریقه و مشرب خدای تعالی است. پرهیزگار. خداپرست. دیندار. ( آنندراج )( ناظم الاطباء ). آنکه راه خدا پوید. آنکه معتقد بخداست. باایمان. در تداول فارسی زبانان «مشرب »، کنایه ازراه و طریقه است و «خدامشرب »؛ وصفی است برای آنکه براه خدا رود و بر مشرب الهی باشد. اما این وصف همانند بیشتر وصف ها بجای موصوف قرار گیرد. چون: خدامشرب را نباید آزرد. اگر خدامشربی در کار بود وضع چنین نبود. سعی کنید در هر معامله خدامشربی را داخل کنید.
فرهنگ فارسی
آنکه بر طریقه و مشرب خدای تعالی است پرهیزگار.
جمله سازی با خدا مشرب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق را طفل مشرب می کند دیوانه من خلق را
💡 یحیی تحت تأثیر میرزا آقا خان کرمانی که در آن زمان از استان خود به آنجا پناه آورده بود قرار گرفت. مشرب و گفتار روشنفکرانه آقا خان که تلفیق اندیشهٔ مدرنیسم و علوم خفیه بود الگویی برای یحیای پذیرا شد.
💡 هرکه را باشد به قدر مشرب خود جادهای کی بود فیل دمان را تاب یک گشت فرس؟!
💡 توان با وسعت مشرب ملایم ساخت سرکش را چو راه سیل بر صحرا فتد هموار میآید
💡 اگر با تاديب نفس حيات الهى تحقق يابد به مشرب جناب عيسى عليه السلام عيسوىمشرب مى شود لذا در بيت بعدى فرمود: