خجالت زدگی

خجالت زدگی. [ خ َ / خ ِ ل َ زَ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) حالت خجالت زده: حسین از روی خجالت زدگی نتوانست غذا بخورد. فلانی بر اثر خجالت زدگی دیگر روی دیدار آنها ندارد.

حالت خجالت زده

💡 خدا مى داند كه تواضع و فروتنى ايشان، سنگ و جماد را هم از شدّت خجالت ذوب مىكرد.(25)

💡 چو شمع از گردنم حق وفا ساقط نمی‌گردد درآتش هم عرق دارم خجالت پرور عشقم

💡 علاقه‌ای به داوکینز ندارم… من او را دلقکی می‌دانم که هر روز موجب سرافکندگی و خجالت خودش می‌شود

💡 شبستان جهان را گرچه روشن از بیان دارم همان چون شمع صائب از خجالت آب می گردم

💡 زر قلبم و نه همین سیه شده روز تابش آتشم که سیاه‌رویی دیگرم بود از خجالت بی‌غشان

💡 گذشته از تحریفات مکرر بازی، یوری خجالتی و آرام رفته رفته ناپایدار می‌شود، متمایل به خودزنی.