خایه داشتن

خایه داشتن. [ ی َ / ی ِ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از ثبات و قدرت داشتن است. دلیر بودن. شجاعت داشتن.

کنایه از ثبات و قدرت داشتن است

💡 شو مدینهٔ علم را در جوی و پس دروی خرام تا کی آخر خویشتن چون حلقه بر در داشتن

💡 گرچه برخوانند حاضر لیک نتوان از گزاف برفراز خوان مگس را همچو اخوان داشتن

💡 تا تو نتوانی به همت داد سامان کار خلق از مروت نیست دست از کار دنیا داشتن

💡 خویشتن را با می و معشوق در ایوان باغ چون گل خندان و چون سرو خرامان داشتن

💡 خویش و جان را در دو گیتی از برای خویشتن چار میخ عقل و نفس و چار ارکان داشتن

💡 علاوه آنكه مقام و منصب ولايت، يك مقام جعلى و اعطايى است و داشتن چنين منصبى، خالى ازسه صورت نيست: