حکمت خدا و نزول ارامش بر مؤمنان

[ویکی فقه] حکمت خدا و نزول آرامش بر مؤمنان (قرآن). یکی از آثار حکمت خداوند نزول آرامش بر دلهای مؤمنان است که در قرآن کریم به آن اشاره شده است.
نزول آرامش بر دلهای مؤمنان، نشئت گرفته از حکمت خدا است. "هو الذی انزل السکینة فی قلوب المؤمنین لیزدادوا ایمـنـا مع ایمـنهم ولله جنود السمـوت والارض وکان الله علیمـا حکیمـا. او کسی است که آرامش را در دلهای مؤمنان نازل کرد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند لشکریان آسمانها و زمین از آن خداست، و خداوند دانا و حکیم است "
مراد از آرامش و تقویت ایمان
ظاهرا مراد از" سکینت" آرامش و سکون نفس و ثبات و اطمینان آن به عقائدی است که به آن ایمان آورده. و لذا علت نزول سکینت را این دانسته که: " لیزدادوا ایمانا مع ایمانهم تا ایمانی جدید به ایمان سابق خود بیفزایند". در سابق در بحثی که راجع به سکینت در ذیل آیه" ان یاتیکم التابوت فیه سکینة من ربکم" کردیم، گفتیم: این سکینت با روح ایمانی که در جمله" و ایدهم بروح منه" آمده منطبق است. مراد از" انزال سکینت در قلوب مؤمنین" ایجاد آن است بعد از آنکه فاقد آن بودند، و مراد از اینکه فرمود: تا ایمان خود را زیاد کنند، شدت یافتن ایمان به چیزی است، چون ایمان بهر چیز عبارت است از علم به آن به اضافه التزام به آن، به طوری که آثارش در عملش ظاهر شود، و معلوم است که هر یک از علم و التزام مذکور، اموری است که شدت و ضعف می پذیرد، پس ایمان که گفتیم عبارت است از علم و التزام نیز شدت و ضعف می پذیرد. پس معنای آیه این است که: خدا کسی است که ثبات و اطمینان را که لازمه مرتبه ای از مراتب روح است در قلب مؤمن جای داد، تا ایمانی که قبل از نزول سکینت داشت بیشتر و کامل تر شود.
علت نزول آرامش
" و کان الله علیما حکیما"- یعنی خدا جانبی منیع دارد، به طوری که هیچ چیزی بر او غالب نمی شود. و در عملش متقن و حکیم است و هیچ عملی جز به مقتضای حکمتش نمی کند. و این جمله بیانی است تعلیلی برای جمله" و لله جنود السماوات و الارض" هم چنان که بیان تعلیلی برای جمله" هو الذی انزل السکینة... " نیز هست. پس گویا فرموده: سکینت را برای زیاد شدن ایمان مؤمنین نازل کرد، و می تواند نازل کند، چون تمامی اسباب آسمانها و زمین در اختیار او است، چون او عزیز و حکیم علی الاطلاق است.

💡 کوثر پس از آن، تبدیل به چیزی تقریباً مترادف با «حوضِ پیامبر» شد که در آن، مؤمنان تشنگیِ خود را در هنگام ورود به بهشت فرومی‌نشانند.

💡 از حقيقتهاى اميدآفرين در قرآن مجيد آن است كه گروهى از ملائكة الله، پيوسته براى مؤمنان دعا كرده و از خداوند براى آنها مغفرت مى خواهند. به اين آيات شريفه توجهبفرماييد:

💡 (و اگر مؤمنان با كافران، از هم جدا مى شدند، كافران را عذاب دردناكى مى كرديم )(فتح - 25)

💡 اگر مؤمنان امّت احمد را خود این تشریف بودی که رب العالمین درین سوره میگوید که: ما یَکُونُ مِنْ نَجْوی‌ ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ الی قوله: و هُوَ مَعَهُمْ‌

💡 یَسْئَلُهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، مؤمنان دو گروه‌اند: عابدان‌اند و عارفان، سؤال هر یکی بر قدر همت او و نواخت هر یکی سزاء حوصله او.

💡 3- مؤ منان، در برابر صفات الهى مى گويند: (سبحانك )، در برابر ساير مؤمنان مى گويند:(سلام ) ودر مقابل كاميابى از نعمت هاى الهى مىگويند:(الحمدللّه )