حسین شفایی

لغت نامه دهخدا

حسین شفایی. [ ح ُ س َ ن ِ ش َ ] ( اِخ ) ابن نصر ضریر بغدادی و کتبی تألیف کرده است. و بیش از 650 هَ. ق. 1252/ م. میزیست. ( بغیة الوعاة 237 ) ( معجم المؤلفین ).

فرهنگ فارسی

ابن نصر ضریر بغدادی و کتبی تالیف کرده است

جمله سازی با حسین شفایی

💡 منوچهر شفایی در سال ۱۳۲۸ در تهران به دنیا آمد. پدرش علی شفایی از کارمندان عالی‌رتبه و تحصیل کرده راه‌آهن سراسری و اولین تولیدکنندگان آسفالت در خرمشهر بود.

💡 این جواب آن که می گوید شفایی در غزل رشک معشوقی چه شد، مگذار تسخیرم کند

💡 چو قانون فضلم نجاتست جان را شفایی بیمار نالان فرستم؟

💡 من از درد هجرتو مشکل برم جان که دردم رموز شفایی ندارد

💡 297. «دیوان شفایی اصفهانی»، فرهنگ آثار (ج 4)، تهران، سروش، ۱۳۹۷.

💡 ز غم ناتوانم، شفایی ببخش ازان پس که من مرده باشم، چه سود؟