حره ٔ رماح

حره رماح. [ ح َرْ رَ ی ِ رُ ] ( اِخ ) موضعی است به دهناء. ( معجم البلدان ).

موضعی است به دهنائ

💡 ز رای و عزم تو گردون و دهر از آن ترسد که این کشیده سیوفست و آن زدوده رماح

💡 هرآنچه بر دل خصمت گذشته کج بوده مگر به روز نبرد تو در سهام و رماح

💡 نی ز آتش سوزد و اینان ز نی‌های رماح دشمنان را آتش اندر دودمان افشانده‌اند

💡 بگاه رزم ندانی رماح را ز ریاح بروز بزم ندانی تو مال را زر مال

💡 پشت او و پای او و گوش او و گردنش چون کمان و چون رماح و چون سنان و چون مجن

💡 عاجزند از بخشش تو هم نجوم و هم سپهر قاصرند از کوشش تو هم سیوف و هم رماح