حجازی عدوی

حجازی عدوی. [ ح ِ ی ِ ع َ ] ( اِخ ) ( شیخ... ) فرزند عبدالمطلب عدوی. او راست: حاشیه بر شرح شیخ محمدالامیر مالکی در فقه مالک، بسال 1201 هَ. ق. ازتألیف آن فراغت یافت و با حاشیه امیر بنام ضوء الشموع، یکجا در دو جلد بسال 1304 چاپ شده است و نیز او راست: شرح بر همان کتاب. ( معجم المطبوعات عربی ).

فرزند عبدالمطلب عدوی اوراست حاشیه بر شرح شیخ محمد الامیر مالکی در فقه مالک

💡 به چشم دور گردان جلوه دیگر کند منزل شکوه کعبه باشد در نظر کمتر حجازی را

💡 ما و زاهد را زبان آشنائی نیست با هم او نمیداند عراقی من نمی گویم حجازی

💡 در همین زمان فرمانده نیروی انتظامی از تحت تعقیب بودن آرش حجازی خبر داد.

💡 بازار کمیجان در خیابان شهید حجازی واقع شده بود که بعداً به دست شهردار وقت کمیجان خراب شد.

💡 رزم شامی و حجازی کم تر از محشر نباشد یک نظر در نینوا کن گر ترا باور نباشد

💡 قدر منزل را بیابانگرد می‌داند که چیست کعبه کی این جلوه در چشم حجازی می‌کند؟