جوز ارقم

جوز ارقم. [ ج َ / جُو زِ اَ ق َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بیخ گیاهی است مستدیر بقدر گردکانی و سفید و مصمت و زودشکن و در طعم شبیه به شاه بلوط و بااندک تندی و چون خشک شود از آن پوست رقیقی سیاه ظاهر میشود و ساق گیاه او باریک و مستدیر و زیاده بر ذرعی و مجوف و خشن و اغبر و گلش شبیه به قبه شبت و سفید و تخمش بسیار باریک و تندمزه و برگش شبیه ببرگ زردک و در مزارع و جبال میروید و در دوم گرم و خشک و مخدر و مسکر و مفتت حصاة و مخرج کرم معده خصوصاً چون با آب حسک مطبوخ بنوشند، و نانی که از او ترتیب دهندبغایت منوّم و ضماد او محلل اورام بلغمی ساق است دریک شب و مجرب دانسته اند و قدر شربتش تا دو مثقال و مصلحش در تخدیر شیر تازه است. ( تحفه حکیم مؤمن ).

بیخ گیاهی است مستدیر بقدر گردکانی و سفید و مصمت و زود شکن و در طعم شبیه بشاه بلوط و بانکدی و چون خشک شود از آن پوست رقیقی سیاه ظاهر میشود.

💡 همانا تیغ در دستش بسان آتش سوزان همانا نیزه در شستش بسان مار ارقم شد

💡 به دام حلقه زلفت بود مسکین دلم مایل چگونه راست می آید حدیث صعوه با ارقم

💡 مـؤ لف: جزئيات داستان كه در اين حديث آمده از چند روايت مختلف گرفته شده كه از زيدبن ارقم و ابن عباس و عكرمه،

💡 از تف دل شرار به صحرا چنان زدم کز دود مهره در سر ارقم بسوختم

💡 ((زيدبن ارقم )) از پيامبر اكرم (ص ) روايت مى كند كه آن حضرت خطاب به اميرالمؤمنين (ع ) فرمود:

💡 با عدل تو ارقم نزند لاف ز دندان در عهد تو ضیغم نکند فخر بمخلب