جواهر تسعه

جواهر تسعه. [ ج َ هَِ رِ ت ِ ع َ/ ع ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به جواهر شود.

💡 دست در بار تو دریای جواهر هنر است کشتی آن بحر به جز مرحله پیمای تو نیست

💡 به قدر چرخ و قبولش کواکب اقبال به جود بحر و کلامش جواهر آداب

💡 حوزه علميه نجف به بركت تدريس صاحب جواهر (1108) رونق تازه اى گرفت. شيخآقا بزرگ تهرانى مى نويسد:

💡 396- در جواهر، جلد 40، صفحه 100 به بعد تا حدى به آن اشاره كرده است.

💡 از جواهر شد مرصع باغ و بستان زین قبل سخت بی همتا و نادر باشد از روی مثل

💡 شها جواهر اکلیل و عقد پروین را برای زیور ملک تو داده اند نظام