جعفر بن حسین مؤمن قمى

[ویکی اهل البیت] کلید واژه: جعفر بن حسین مؤمن قمی، آثار جعفر بن حسین مؤمن قمی،
تقریباً در نیمه سده سوم از هجرت، در شهر قم، که به عنوان حرم اهل بیت علیهم السلام از شهرت بسزایی برخوردار بود، در یکی از خاندان های رفیع شیعه، کودکی دیده به جهان گشود؛ کودکی که فقط خدا می دانست که در آینده نه چندان دور در سلسله یکی از پیام رسانان بزرگ و محدثان بلندمرتبه، قرار خواهد گرفت. پدرش او را «جعفر» نامید و اتفاقاً این گزینش تفأّل خیری بود که این کودک در آینده در مسیر و راه و روش امام جعفرصادق علیه السلام گام نهد. کنیه اش، «ابومحمد» و لقب معروف او «مؤمن» بود و چون در قم زاده شد، به قمی بودن هم اشتهار یافت.(1)
اما این که این روایتگر برجسته شیعی، دقیقاً در چه سالی به دنیا آمد، چندان در سخن رجال شناسان شیعه و سنی، روشن نیست؛ با این همه با تحقیق و بررسی در احوال استادان و شاگردان و بعضی از خصوصیات این بزرگوار، شاید بتوان به آنچه اشاره کردیم، اطمینان یافت. به هر حال او در دوره غیبت صغری و روزگار زندگی سفیران ویژه امام عصر علیه السلام زندگی می کرده است.
پدر این بزرگوار نیز معلوم نیست که آیا از راویان شیعی بوده و یا این که شخصیتی معمولی داشته است؟ در این زمینه، تاریخ گویا نیست.
جعفر بن حسین مؤمن قمی یکی از نمونه های برجسته عالمان شیعی است که متانت تمامی داشت که این موقعیت شایسته را در پرتو بهره مندی از سرچشمه های زلال معرفت، به دست آورده بود. طبعاً هر محدثی، مدتی از عمر خویش را در محضر استاد، زانوی ادب به زمین می زند تا بتواند ذخیره ای از حدیث را بیندوزد.
حسین جعفر بن قمی نیز نزد استادان بسیاری کسب فیض نمود که نام های آنان در کتاب های تراجم ذکر شده است. در این جا فقط به نام آنان بسنده می کنیم:
ابن بطه کتاب های بسیاری در زمینه حدیث تألیف کرده است. کنیه اش «ابوجعفر» و به «قمی» معروف است. نجاشی در شرح حال این استاد حدیث می نگارد: «کانَ کبیر المنزلة بقم کثیرالادب والفضل والعلم؛ او مردی بزرگ از تبار محدثان و دانشمندی فاضل و ادیبی توانا بود» گروهی از راوی شناسان چندان نظر مساعدی به او ندارند و می گویند: این محدث در نقل حدیث، دچار مسامحه و تساهل بوده است.

💡 و در تفسير قمى در روايت ابى الجارود، از ابى جعفر (عليه السلام ) روايت كرده كه درذيل آيه (قل ما سئلتكم عليه من اجر فهو لكم ) فرمود: جريان چنين بود كه:رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) از قوم خود خواست كه اقارب او را دوستبدارند، و آزار و اذيت نكنند، لذا اين آيه نازل شد كه همين اجر و مزد نيز به نفع شماست،و ثوابش عايد خودتان مى شود.

💡 دعای عهد (به عربی: دُعَاء ٱلْعَهْد) یکی از دعاهای شیعیان دوازده‌امامی است. این دعا که از جعفر صادق روایت شده، مشتمل بر تجدید بیعت با مهدی، امام دوازدهم شیعیان است.

💡 امام موسى كاظم عليه السلام حكايت نمود: روزى پدرم امام جعفر صادق عليه السلام دربستر بيمارى خوابيده بود، و من كنار بالين آن حضرت نشسته بودم، كه يكى از شعراءبه نام اشجع سلمى به ديدار پدرم آمد.

💡 حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مى فرمايند: اين روز خوبى براى خريد و فروشو تزويج مى باشد و در آن مسافرت نكن. كسى كه در اين روز فرار كند دستگير شود وكسى كه چيزى را گم كند، آن را پيدا خواهد نمود و كسى كه در اين روز چيزى قرض كندسريعا آن را پس مى دهد. (685)

💡 امام صادق عليه السلام به ياد امام حسين عليه السلام آب مى نوشد شيخ جعفر شوشترىرحمه الله مى نويسد: يكى ازعلامت هاى ايمان به ياد آوردن سيدالشهداء عليه السلام پساز نوشيدن آب است و اين مطلب براى همه كس نيست، بلكه براى حضرت صادق عليهالسلام كه فرمود:

💡 امام على (عليه السلام ) فرمود: بهترين مخلوقات در قيامت پيامبرانند و بهترين آنها محمدصلى الله عليه و آله و سلم است و بهترين شخص در هر امتى، بعد از پيامبرشان،وصى آن پيامبر خواهد بود تا آنكه پيامبرى بعد از او آيد و همانا بهترين اوصياء؛ وصىمحمد صلى الله عليه و آله و سلم (يعنى على (عليه السلام ) است. و بهترين مخلوقاتبعد از اوصياء، شهيدان هستند و بهترين شهيدان حمزه و جعفر مى باشند.