جعفر بن حسن محقق حلی

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] شیخ نجم الدین جعفر بن الحسن بن یحیی بن سعید هذلی حلی، معروف به «محقق حلی» در سال ۶۰۲ هجری قمری در شهر تاریخی حله قدم به عرصه وجود گذارد.
شیخ ابوالقاسم جعفر بن حسن بن یحیی بن سعید حلی، معروف به «محقق» صاحب کتابهای بسیار در فقه، از آن جمله شرایع، معارج، معتبر، المختصر النافع و غیره است محقق حلی با یک واسطه شاگرد ابن زهره و ابن ادریس حلی است درالکنی و الالقاب ذیل احوال ابن نما می نویسد: «محقق کرکی در وصف حلی گفته است اعلم اساتید محقق در فقه اهل بیت (ع) محمد بن نمای حلی و اجل اساتید او ابن ادریس حلی است».ظاهرا مقصود کرکی این است که اجل اساتید ابن نما ابن ادریس است، زیرا ابن ادریس در ۵۹۸ درگذشته است و محقق در ۶۷۶ درگذشته است قطعا محقق حوزه درس ابن ادریس را درک نکرده است و در ریحانه الادب می نویسد:.«محقق حلی، شاگرد جد و پدر خویش، و سید فخار بن معد موسوی و ابن زهره بوده است این اشتباه است» زیرا محقق ابن زهره را که در ۵۸۵ درگذشته است درک نکرده است، بعید نیست که پدر محقق شاگرد ابن زهره بوده است.او استاد علامه حلی است. در فقه کسی را بر او مقدم نمی شمارند در اصطلاح فقها، هر گاه «محقق» به طور مطلق گفته شود، مقصود همین شخص بزرگوار است فیلسوف و ریاضی دان بزرگ، خواجه نصیر الدین طوسی با او درحله ملاقات کرده است و در جلسه درس فقهش حضور یافته است کتابهای محقق مخصوصا کتاب شرایع در میان طلا ب یک کتاب درسی بوده و هست و فقها زیادی کتب محقق را شرح کرده یا حاشیه بر آن نوشته اند.
ولادت و تحصیلات او
شیخ نجم الدین جعفر بن الحسن بن یحیی بن سعید هذلی حلی، یکی ازبزرگترین و نامورترین فقیهان عصر خویش، و دارای عظمت و اعتبار خاص در میان مجتهدان می باشد، به حدی که وقتی کلمه «محقق» را بدون قرینه و نشانه ای در میان فقها ذکر می کنند، شخصیت تحقیقی و علمی او مورد نظر است.او در سال ۶۰۲ هجری در شهر تاریخی حله قدم به عرصه وجود گذارد و ازهمان سنین کودکی به تحصیل مقدمات علوم متداول عصر خویش پرداخت ادبیات عرب را که زبان مادریش بود به خوبی فرا گرفت هیات و ریاضیات و منطق و کلام رابه مقدار لازم تحصیل نمود و در تمام این رشته ها با توجه به هوش سرشار خود تبحرکامل یافت آنگاه فقه و اصول را پیش پدر دانشمندش حسن بن یحیی و از محضرفقهای مشهور حله مانند ابن نما و سید فخار موسوی، شاگردان فقیه نامی ابن ادریس حلی تکمیل نمود سپس به تدریس علوم و فنون اندوخته اش همت گماشت او درسایه قریحه سرشار و فکر مواج و وسعت نظری که داشت، به تحکیم مبانی فقه شیعه و اساس مکتب اجتهاد پرداخت او با حسن تقریر و دقت نظر و تعمق کم نظیر، درس می گفت و دانشجویان رشته های مختلف می توانستند از محضر او استفاده کنند او فقه را بر پایه استدلال محکم بنا نهاد و در تحقیقات خود به آرا دیگران نیز توجه داشت و در توسعه ابعاد آن کوشش می کرد او در علم و فضل و جلالت قدر و تحقیق نمونه بود و در اوایل جوانی اشعاری چند سروده است، ولی به سفارش پدرش آن رشته را دنبال نکرد.
شهرت علمی
او یکی از بزرگترین و نامورترین فقیهان عصر خویش است و دارای عظمت و اعتبار خاص در میان مجتهدان می باشد، به حدی که وقتی کلمه «محقق» را بدون قرینه و نشانه ای در میان فقها ذکر می کنند، شخصیت تحقیقی و علمی ایشان مورد نظر است.
تحصیلات
...

جمله سازی با جعفر بن حسن محقق حلی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 329- عن ابى عبدالله - عليه السلام - قال: ((حملة العرش - و العرش العلم -ثمانية: اربعة منا، و اربعة ممن شاء الله.))از امام جعفر - عليه السلام - فرمودند:((حاملان عرش - كه عرش علم است - هشت تن هستند: چهار تن از ما و چهار تن از كسانى كهخدا بخواهد))؛ اصول كافى؛ ج 1،ص 132، ((كتاب التوحيد))، ((باب العرش والكرسى ))، ح 6.

💡 سوپ ترشک معمولاً شامل مواد دیگری مانند زردهٔ تخم‌مرغ یا تخم‌مرغ کامل (آب‌پز یا هم‌زده)، سیب زمینی، هویج، ریشه جعفری و برنج است. انواع برش سبز اوکراینی شامل چغندر نیز می‌شود. در غذاهای لهستانی، اوکراینی، بلاروسی و روسی، سوپ ترشک ممکن است با استفاده از هر نوع آبگوشت به جای آب تهیه شود. معمولاً با اسمتانا (نوعی خامه ترش اروپای شرقی) تزئین می‌شود. ممکن است به صورت گرم یا سرد سرو شود.

💡 آگاه باش، سوگند به خدا اگر حمزه و جعفر (ع ) زنده و حاضر بودند، آن دو نفر(خليفه ) به آن مقام كه رسيدند، نمى رسيدند، و اگر حمزه و جعفر (ع ) شاهد و ناظربودند، آن دو نفر جان سالمى از ميان بيرون نمى بردند و خود را به هلاكت مىرساندند).

💡 و در احتجاج از عبدالله بن جعفر بن ابى طالب روايت كرده كه در ضمن حديثى طولانىگفت: از رسول خدا شنيدم كه مى فرمود: من به مؤ منين اولى هستم از خود آنان، هر كس مناولايم به او از خود او، تو اولى هستى به او از خودش، و اين سخن را خطاب به على كهدر خانه در مقابل حضرت بود فرمود.