جانفشان کردن

جانفشان کردن. [ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) جانفشانی کردن. جان را فدا کردن. جان فشاندن. جان را براه کسی دادن:
کدام روز دگر جان بکار بازآید
که جانفشان نکنی روز وصل بر جانان.سعدی.

جان را فدا کردن

💡 روز بخشش نیکخواهان پیش جاهت جانفشان روزکوشش بدسگالان پیش‌ تیغت جان‌سپار

💡 ورنه با یک شهر دشمن در غریبی کس ندید سر به کف در جانفشانی یک تن تنها شود

💡 سمند طبع لنگست و مجال جانفشانی نیست مرا خاک ره میدان آن رفرف سمندم کن

💡 درین وقت یاری سبک روح باید که بر گل کند چون صبا جانفشانی

💡 تماشا باز در چشمم نهانی است نگه در پرده، مست جانفشانی است

💡 نسیم زلف جانان کو که چون برگ خزان دیده به پای سرو خود دارم هوای جانفشانی را