جالب القلوب

جالب القلوب. [ ل ِ بُل ْ ق ُ ] ( ع ص مرکب ) آنکه دلهای مردمان را به سوی خود کشد و آنها را فریفته خود گرداند. ( ناظم الاطباء ).

آنکه دلهای مردمان را بسوی خود کشد

💡 و جمله (فويل للقاسية قلوبهم من ذكر اللّه ) تفريع بر جمله قبلى است؛ چون دلالتمـى كـنـد بـر ايـن كـه اشـخـاص قاسية القلوب - با در نظر داشتن اينكه قساوت قلب وسختى آن لازمه نداشتن شرح صدر و نور قلبى است - با آيات خدا متذكر نمى شوند، ودر نـتيجه به سوى حقى كه آيات خدا بر آن دلالت مى كند راه نمى يابند، و به همين جهتدنبالش فرموده: (اولئك فى ضلال مبين ).

💡 آنچه كه در استكمالذاتى با صبر و ثبات حاصل مى گردد فتوحات انسانى است تا انسان به مقام بقاء الهىدست يازد و براى هميشه به تماشاى دائمى جمال دلرباى حق بنشيند و از ذلت عقلى وروحى و سرى برخوردار گردد و اين بقاء ابدى به بقاء الهى عظيمترين فتحى است كهاز فتاح القلوب بدست مى آورد.

💡 امام (عليه السلام ) فرمود افاءعبد ما لا ارى آيا خدائى را كه نبينم پرستش كنم ؟! وهنگامى كه او توضيح بيشتر خواست امام اضافه كرد: لا تدركه العيون بمشاهدة العيان ولكن تدركه القلوب بحقائق الايمان ) (چشمهاى ظاهر هرگز او را مشاهده نكنند، بلكهقلبها بوسيله نور ايمان او را درك مى نمايند).

💡 مؤ لف گويد: نظير اين رويداد، مطابى ست حمدالله مستوفى در كتاب (نزهة القلوب )آورده است. كه يكى از مورخان نوشته است كه دخترى از مردم (قمشه )- از شهرهاىاسفهان - ازدواج كرد. اما، در نخستين شب زناشويى، خارشى در مادگيش روى داد و از آنجاآلت مردى و دو بيضه ظاهر شد و مرد شد. و اين رويداد به روزگار خدابنده - الجالتو -بوده است.

💡 در سخنان امير مؤ منان على (عليهالسلام ) در خطبه ها و كلمات قصار نهج البلاغه روىاين مساله بسيار تكيه شده است، در خطبه اى درباره قرآن مى گويد: تفقهوا فيه فانهربيع القلوب در باره قرآن بينديشيد كه بهار حيات بخش

💡 دست: آيات بسيارى در فضل آن وارد گرديده كه از آن جمله است آيه مباركه: الا بذكرالله تطمئن القلوب: بدانيد كه دلها با ياد خدا آرامش و اطمينان خواهد يافت،(250) كه اطمينان دل بالاترين آرزو و خواسته آدمى است بعلاوه روايات زيادى ازپيامبر و آل (عليهم السلام ) نقل گرديده كه هر كس دوست دارد كه به باغهاى بهشت واردشده و استفاده برد، پس بايد هميشه به ياد خدا باشد. (251)