تیز زبانی
مترادفها
تندی، زباندرازی
متضادها
ملایمت، فروتنی
لغت نامه دهخدا
تیززبانی. [تیزْ، زَ ] ( حامص مرکب ) ذلیق. ذلاقت. طلاقت. فصاحت. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به ماده قبل شود.
فرهنگ فارسی
ذلیق ذلاقت طلاقت فصاحت
جمله سازی با تیز زبانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از لال هرانگشت زبانی است سخن گوی یک در چو شود بسته گشایند دری چند
💡 واسطهها را برید دید به خود خویش را آنچ زبانی نگفت بیسر و گوشی شنید
💡 اگر لب ودهن من (ببوسه)تر نکنی بپرسش من مسکین کم از زبانی خشک؟
💡 هر چند بیزبان شده بودم چو ماهیی دیدم شکرلبی و زبانی خریدهام
💡 ناصح آزار زبانی اگرم کرد، بجاست گر کند شمع ز مقراض شکایت بیجاست
💡 او با آن تیز زبانی و شوخطبعی همیشگیاش، توانست در میان جمعیتی که با او مخالف بودند، توجه همگان را به سخنان خود جلب کند.
💡 نباید فراموش کرد که تیز زبانی گاهی میتواند باعث ایجاد شکافهای عمیق و رنجشهای جبرانناپذیر میان دوستان صمیمی و اعضای خانواده شود.
💡 او همیشه سعی میکرد با رعایت ادب و احترام، از تیز زبانی خود پرهیز کند تا در گفتگوهای رسمی دچار لغزشهای کلامی نشود.