تکلیف معدومین

[ویکی فقه] تکلیف معدومین به شمول تکلیف نسبت به افراد غیر موجود در زمان خطاب اطلاق می شود.
تکلیف معدومین، به معنای تکلیف کردن کسانی است که در زمان خطاب شارع هنوز به دنیا نیامده اند.
دیدگاه ها
در مسئله تکلیف به معدومین، میان علما اختلاف است که آیا خطاب های شفاهی مانند «یا ایها الناس» و «یا ایها الذین امنوا» به مشافهین و موجودین در مجلس خطاب اختصاص دارد یا عمومیت داشته و شامل غایبین و معدومین هم می شود؛ برخی هم چون «مرحوم میرزای قمی » معتقدند خطاب های قرآن، شفاهی و مختص موجودین است؛ یعنی مقصود به افهام از چنین خطاب هایی، کسانی هستند که در آن زمان حاضر بوده اند. عده ای دیگر از اصولیون مانند مرحوم « شیخ انصاری »؛ « آخوند خراسانی »؛ « میرزای نایینی » و «مظفر» بر این اعتقادند که از طریق آیات، روایات و اجماع علما ثابت گردیده که تکالیفی که در قرآن بیان شده، عمومیت داشته و به حاضران اختصاص ندارد.

💡 پس از تسلیم شدن به فشارهای هیتلر و فاشیست‌های باقیماندهٔ وفاداری که جمهوری سالو را شکل دادند، موسولینی در سازماندهی یک سری اعدام‌های سران فاشیست که در آخرین جلسهٔ شورایعالی فاشیسم به وی خیانت نمودند، کمک نمود. یکی از معدومین همان دامادش گالئاتسو چیانو بود. به عنوان رئیس دولت و وزیر امور خارجه جمهوری سوسیال ایتالیا، وقت زیادی را صرف نوشتن خاطرات خود نمود. نوشته‌های خودزندگی‌نامه اش در ۱۹۲۸ با این نوشته‌های سالهای پایانی اش ترکیب شده و توسط انتشارات دا کاپو پرس تحت عنوان ظهور و سقوط من منتشر شدند. در مصاحبه ای با مادلین مولیر در ژانویه ۱۹۴۵، سه ماه پیش از دستگیری و اعدامش توسط پارتیزان‌های ضد فاشیست، وی به صراحت گفت: «هفت سال پیش من شخصیتی جذاب بودم. اکنون فقط کمی بیش از یک مردار هستم.» وی سخنانش را چنین ادامه داد: