توتیای بحری

توتیای بحری. [ ی ِ ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) توتیةالبحر. اورسن. بلوط دریائی... صدفی پوشیده از نک ها. ( از دزی ج 1 ص 154 ). قنفذالبحر. توتیاالبحر. خارپشت دریائی. ( از فرهنگ فرانسه - فارسی نفیسی در ذیل اورسن ). حیوانی است دریائی از شاخه خارپوستان به حجم یک سیب و تیره رنگ که بدنش از یک صدف کروی شکل کاملاً محکم پوشیده شده و دارای خارهای بسیار است.

توتیه البحر.

💡 غبار موکب او توتیای چشم ملوک دعای دولت او مومیای جان کرم

💡 چندان بود ضعیف که یک روز چشم را سرمه کشد به لطف و کرم توتیای او

💡 ای توتیای دیدهٔ من خاک کوی تو کم گشته آبروی من از عشق روی تو

💡 به دیده لای خمش توتیای پرورده گل سبوی وی از سرمه صفاهانی

💡 گرد میدان وغا را توتیای دیده کن گرد هیجا توتیای دیدهٔ شیر نر است

💡 چون هر سحر خیالش بر عاشقان بتازد گرد غبار اسبش صد توتیای توبه