تنک رویی

تنک رویی. [ ت َ ن ُ / ت ُ ن ُ ] ( حامص مرکب ) شرمگینی. کم رویی. شرم. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.

شرمگینی. کم رویی. شرم

💡 چون دلت می داد کآخر آن چنان زار سوزی ماه رویی همچو جان

💡 از عقب دیدیم میآ مد دوان یک جوانی خوب رویی همچو جان

💡 چون شدیم اگه که ما افتاده‌ایم وز چنان رویی جدا افتاده‌ایم

💡 قدی افراخته چو سرو به باغ رویی افروخته چو شمع و چراغ

💡 دْسیُو سوارْ دیمه کنارِ رویی دْکَهُو (کئو) سوارْ دیمه میونْ دروُیی

💡 رویی که روز روشن اگر برکشد نقاب پرتو دهد چنان که شب تیره اختری