تفک ساز

تفک ساز. [ ت ُ ف َ ] ( نف مرکب ) آنکه تفکها بسازد. ( آنندراج ). سازنده تفک:
تفک ساز تا کرد دل را نشان
نباشد دلم چو تفک بی فغان.وحید ( از آنندراج ).

آنکه تفکها سازد

💡 تفک می خواست هردم مرد میدان کمان را بود روز عید قربان

💡 تفک نارسیده ز جوش و خروش که داروی بی‌هوشی‌اش داده هوش

💡 تفک را هر نفس از نقد کینه تهی می گشت و پر می شد خزینه

💡 به سختی همه سنگش آهن‌وش است ز توپ و تفک منقل آتش است

💡 تفک کو در جهانسوزی به نام است ز جوش عطسه گفتی در زکام است

💡 بظل رأفتش ار فی المثل رود گنجشک شود موافق طبعش چو دانه سنگ تفک