تفسیر صالحی برغانی

[ویکی فقه] تفسیر صالحی برغانی اثـر میرزا عبدالوهاب صالحی (م ۱۲۹۴ ق) فرزند شیخ محمد صالح برغانی قزوینی و متخلص به رضـوان، از ادبـا و مـتـکلمان و مفسران شیعه می باشد.
تفسیر مورد بحث در چند مجلد کوچک و بزرگ به زبان عربی و به شیوه فلسفی و کلامی شامل بخشی از قرآن کریم است. مؤلف در این اثر خود بعضی از سوره ها و آیات را که مورد توجه او بوده (برای عنوان کردن مباحث عقلی و مسائل مورد مناقشه حاد آن روزگار مانند برزخ و روح و معاد جسمانی و روحانی و غیره) انـتـخاب نموده سپس با مشرب عرفانی خود و به سبک فلسفی و بهره گیری از روایات و احادیث ائمه اطهار (علیهم السّلام) به تفسیر و تاویل می پردازد.تـفـسـیـرهای بازمانده از وی عبارت است از سوره مبارکه حمد، سوره توحید، سوره واقعه، سوره یس، سوره اعلی، سوره حدید، سوره الضحی، آیة الکرسی، آیه نور، آیه مودة و آیه قل الروح من امر ربی. نسخه اصل به خط مؤلف نزد حفید وی میرزا حسن صالحی در قزوین موجود است.

💡 طاهره برادرزاده شهید ثالث بود که استعداد فراوانی داشت. او به درجات عالی تحصیلی نزد پدر و مادرش و همچنین دیگر اعضای خانواده رسید. او ادبیات و شعر فارسی را نزد مادر خود و فقه، اصول، حدیث و تفسیر را نزد پدر، برادر (عبدالوهاب) و عمویش شهید ثالث فراگرفت. او همچنین عروس عموی خود محمدتقی برغانی بود؛ به عبارت دیگر، او به همسری پسرعموی خود درآمده بود.