تفسیر المراغى

[ویکی اهل البیت] تفسیر( احمد مصطفی) مراغی از جامع ترین تفاسیر معاصر است و اسلوب و طریقه نقل مطالب و نظم مباحث آن متناسب با نیاز زمان می باشد و می توان آن را تفسیری اجتهادی تحلیلی، تربیتی، اجتماعی و علمی نامید که در صدد تقریب بین مذاهب اسلامی نیز بوده است.
از خوشخوانترین، زودیاب ترین، ساده ترین و مفیدترین آثار نگارش یافته در تفسیر قرآن کریم از جانب علمای اهل سنت است و به زبان عربی و شامل همه آیه ها و سوره های قرآن می باشد. برای مطالعه عموم مفید و متضمّن دانستنیهای بسیار است.
مفسر در مقدّمه خود قبل از آغاز تفسیر سوره حمد در بیان انگیزه خود می آورد که بسیاری از اوقات از خود سؤال می نمودم بهترین تفسیری که به راحتی و در مدتی اندک مطالب مفید و اصلی را به خواننده ارائه دهد کدام است؟ با وجود مطالعه بسیاری از تفاسیر و اعتقاد به اینکه هر کدام دارای مطالب مفید و علمی فراوانی است امّا پاسخی برای سؤال خود نیافتم، به همین جهت به خود جرأت داده برای رفع نیاز مخاطبان هم عصر خود، تفسیری هم سطح آنان و پاسخ گوی مسائل فکری آنها تألیف نمایم.
مقدمه ایشان شامل مطالبی از قبیل 1- عنایت مسلمانان به تفسیر قرآن، 2- طبقات مفسران از عصر صحابه و تابعین تا زمانهای بعد. 3- شیوه نگارش قرآن، 4- آراء علماء در التزام به رسم عثمانی در نگارش قرآن 5- شیوه تفسیری خود، 6- مصادر تفسیر مراغی در لغت و ادب و تاریخ و علوم قرآنی.
مراغی در تفسیر خود از منابع بسیاری که 30 مورد آن را ذکر می کند، استفاده کرده است امّا تأکید بیشتری بر برخی منابع داشته که از آن جمله اند: 1- تفسیر طبری 2- تفسیر کشاف 3- تفسیر بیضاوی 4- تفسیر غرائب القرآن نیشابوری 5- تفسیر ابن کثیر 6- تفسیر بحر محیط ابو حیان 7- تفسیر روح المعانی، 8- تفسیر المنار رشید رضا. 9- تفسیر محمد عبده، استاد مراغی، با تصریح به اینکه استفاده فراوانی از آن نموده است.
حرکت و همگام بودن تفسیر با زمان موجب شد تا متناسب با تنوع دگرگونیها، تفسیر نیز متنوع و گوناگون گردد، چنانکه می توان شیوه های تفسیری عصر جدید را از جهتی به چهار دسته تقسیم نمود:
1- شیوه علمی، که با تأثر از کشفیات جدید علمی پدید آمد و تفسیر را در حوزه های علوم مورد بررسی و تحقیق قرار داد، و به افراط گرایید.
2- شیوه ادبی- اجتماعی، که متأثر از ادبیات معاصر و با توجه به نیازهای اجتماعی روز صورت گرفت.