تاج عنبر

تاج عنبر. [ ج ِ عَم ْ ب َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از زلف:
تاج عنبر نهاد بر سردوش
طوق غبغب کشید تا بن گوش.نظامی.

کنایه از زلف.

💡 چشمهای من چو چشم ابر کردی تا تو شوخ ناگه از عنبر به گرد قرص مه خرمن زدی

💡 رشوه به چشم مست تو نرگس تازه می‌برد باژ به زلف شست تو عنبر ناب می‌دهد

💡 می‌گیرد آفتاب ز دود درون ما چون عنبرین نقاب تو بر ماه می‌کشند

💡 هرمان ملویل در کتابش با نام موبی دیک داستانی دربارهٔ صید نهنگ عنبر نوشته‌است.

💡 لعل شیرینت دهانرا لذت شّکر دهد زلف پرچینت روانرا نکهت عنبر دهد