لغت نامه دهخدا
بینگول داغ. [ گُل ْ ] ( اِخ ) بنگول داغ. کوه هزاربرکه. رشته کوه ارمنستان، در شرق ترکیه آسیاو شمال غربی دریاچه وان، بلندترین قلعه اش دمیرقلعه ( بمعنی قلعه آهنین ) واقع در قسمت شرقی است و ارتفاعش را بتفاوت از 2977 تا 3700 متر ذکر کرده اند. قلعه غربی آن بنام بینگول یا طوپراق قلعه تقریباً هم ارتفاع دمیرقلعه است. بینگول داغ دارای دریاچه های متعدد است، و تسمیه آن [ بین ( =هزار ) + گول ( = دریاچه ) + داغ ( = کوه ) ] ناشی از همین است. رود ارس از آن سرچشمه میگیرد. طوایف قزلباش در این ناحیه میزیستند. ( از دائرة المعارف فارسی ).