بیمار گنی

بیمارگنی. [ گ ِ ] ( حامص مرکب ) چگونگی بیمارگن. ( یادداشت مؤلف ).

چگونگی بیمار گن

💡 آن حور شکر خنده که از حقهٔ لعلش یک شهر شفای دل بیمار برند اوست

💡 گر از آن مایه ی درمان خبری یافته ئی دل بیمار مرا مژده ی درمان برسان

💡 به ملک حسن چون آرد شبیخون لشکر خطت شود چشمان بیمار تو جویا و نبینندم

💡 فارغند از کلبه عطار بیماران تو می رسد بیمار را از نسخه ات بوی شفا

💡 گر شاهد وقت تو بود حشمت و نعمت بیمار دلت را نبود هیچ شفایی

💡 ای آنک طبیب دل پر حسرت مائی از بهر خدا بر سر بیمار فرود آی