بچه کنک

بچه کنک. [ ب َ چ َ / چ ِ / ب َچ ْ چ َ / چ ِ ک ُ ن َ ] ( نف مرکب ) آنچه بچه کند. که بچه کند. || در تداول کودکان مکتبی، طلق تالک. بچه های مکتب طلق را میان کتاب نهند و بعد از چندین روز از آن ورقه دیگر پدید آید و آنرا بچه او گمان برند. ( یادداشت مؤلف ).

آنچه بچه کند که بچه کند.

💡 بچه افسون دل از آن مار سیه برهانم کان نه ماریست که از حلقه بافسون برود

💡 «دلم می‌خواست گفتن من (خبردادن در مورد فعالیت مجید شریف واقفی و دوستانش] برای حیات بچه‌ها [برای آنها] خطری نداشته باشد؛ یعنی من به A [شریف واقفی و دوستانش] خیانتی نکرده باشم…»

💡 فغان ز مدعی باد سنج بیهده دو به دشت و در چو سراسیمه نافه بچه ضال

💡 آمد خبر تو که بکاشانی و آنجا لولی بچه ای دوست گرفتی و شدی زار

💡 تا خانه کرد در دل من عشق مغ بچه گشتم ز فکر کفر و ز اسلام برکنار

💡 مرغ تا این ساعت می پنداشت که بچه بدون محتاجست چون دریا پیش آمد بدانست که او خود از جنس او نیست.