بلیغ شدن

بلیغ شدن. [ ب َ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) بلاغت. ( فرهنگ فارسی معین ). دارای رسایی سخن شدن. رجوع به بلیغ شود.

( مصدر ) بلاغت.

💡 که فکرش بلیغ است و رایش بلند در این شیوهٔ زهد و طامات و پند

💡 در این هنگام همام بانگی بزد و جان داد. امیر مؤمنان(ع) فرمود: بخدا سوگند از این سخنان بر او بیمناک بودم. سپس فرمود: اندرزهای بلیغ به اهل خویش چنین کند.

💡 ای آن ادیب سخندان و نکته‌سنج بلیغ که ایزدت به خرد، رهنما و یار آورد

💡 بسی بلیغ تر آید ز گفت افلاطون اگر معانی یک لفظ او کنی تکرار

💡 جهدی بلیغ کرد به وصف زبان نطق اما نشد هنوز کما ینبغی ادا