بانگ خاستن

بانگ خاستن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) بانگ بخاستن. فریاد بلند شدن. بانگ برشدن. آوا برخاستن:
بلبل بستانسرا صبح نشان میدهد
وز در ایوان بخاست بانگ خروسان بام.سعدی ( طیبات ).

بانگ برشدن آوا برخاستن

💡 فرو‌ماند دستم ز می خواستن گران گشت پایم ز بر خاستن

💡 ز خوبی زبان خاستن بودنی است ولی در بدی هیچگه سود نیست

💡 چو آن گور وحشی در آن دستبرد از افتادن و خاستن گشت خرد

💡 ز زود خفتن و از دیر خاستن هرگز نه ملک یابد مرد و نه بر ملوک ظفر

💡 بنشین که ز خاستن نخیزد چیزی ور ننشینی به زور بنشانندت

💡 گفتمش: بنشین و بنشان فتنه را خاست واندر خاستن صد فتنه خاست