بال بان. ( اِخ ) دهی است از دهستان بیضا بخش اردکان شهرستان شیراز که در 63 هزارگزی جنوب خاور اردکان و یک هزارگزی راه فرعی زرقان به بیضا در جلگه واقع است. ناحیه ایست دارای آب و هوای معتدل و 118 تن سکنه، آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول عمده آن غلات و برنج و چغندر و شغل مردمش زراعت وراهش مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).، بالبان. [ ل َ ] ( اِ ) بالابان. نوعی ساز بادی. و رجوع به بالابان شود.
دهی از شهرستان شیراز است
نوعی از ساز بادی است
اسم: بال بان (پسر) (کردی)
معنی: نوعی پرنده شکاری ( نگارش کردی
{wing walker} [حمل ونقل هوایی] هریک از افرادی که در کنار یکی از بال های هواگَردِ درحال خزش حرکت می کند تا از برخورد نوک آنها با موانع موجود جلوگیری شود
💡 ما چو طاوس ز بال وپر خود در دامیم دام زلف تو چه صد چشم به ما دوخته است؟
💡 مریز دانه که ما خود اسیر دام توایم ز صید طایر بی بال و پر چه میخواهی؟
💡 بامدادان تکیه گه بر گوشه کیوان نهم هر شبی کز آستان تو بود بالین مرا
💡 پی بمقصد نبرم تا نگشاید دل تنگ مانده در عقدهٔ دل غنچه صفت بال و پرم
💡 دست خواهش تا توان از مدعا باید کشید خویش را در سایهٔ بال هما باید کشید
💡 بال و پری کجاست که با همّت رسا پرواز گیرم از سر این خاکدان بلند؟