بارک اﷲ گفتن

بارک اﷲ گفتن. [ رَ کَل ْ لاه گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) آفرین خواندن. مرحبا گفتن. تحسین کردن کسی را.

💡 بر من، ای شوخ، ستم‌ها کردی بارک الله! که: کرم‌ها کردی

💡 تو را بارک الله چه زیبا رخی‌ست که هرکس که بیند هوس می‌کند

💡 بارک جنگلی ملت به مساحت ۶ هکتار در دامنه کوه‌های شمالی شهر

💡 خدمت حضرت تو یک دو سه بارک دریافت اندر آن موسم غم‌پرور شادی فرسای

💡 بارک‌الله بارک‌الله زان حریف تندخو فتنهٔ دل آفت دین شور جان آشوب تن

💡 زدی هی بال‌، خواندی شعر فایز که بر تو باد رحمت‌ بارک‌الله