لغت نامه دهخدا
بادریسه چشم. [ س َ / س ِ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم یک چشم باشد که بعربی اعور خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کنایه از یک چشم باشد زیرا که بادریسه یک چشم بیشتر ندارد. ( انجمن آرا ):
زآن بر که بادریسه هنوزش نخسته بود
ای بادریسه چشم بگو تا چه خواستی.خاقانی.|| کنایه از شیطان و دجال هم هست.( برهان ) ( آنندراج ). جن و شیطان و دجال. ( ناظم الاطباء ).
