بادام دومغز

بادام دومغز. [ م ِ دُ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بادامی که دو مغز دارد و چنانکه مؤلفان آنندراج و هفت قلزم آورده اند: کنایه از ترقیده است از غایت پری و پر بودن. ( آنندراج ) ( هفت قلزم ):
همه تن دل چو بادام دومغزی.نظامی.

بادامی که دو مغز دارد

💡 نیی نرگس که بادام تری تو که جز از پرده بیرون ننگری تو

💡 به ناخن جدا مو ز اندام کرد تن از کندن مو چو بادام کرد

💡 نمود صورت بادام در نقاب شکوفه چنانک دیده خوبان زطرف شقه چادر

💡 بادام دو مغزست که از خنجر الماس ناداده لبش بوسه سراپای فسان را

💡 گرد بادام اندرش دو رسته تیر خدنگ زیر یاقوت اندرش دو رشته در بابها

💡 آستین نسترن پر بیضهٔ عنبر شود دامن بادام‌بن پر لل فاخر شود