باد کندن
مترادفها
وزیدن، باد زدن
لغت نامه دهخدا
باد کندن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) تیز دادن، اعم از باآواز و بی آواز. اخراج ریح. بیرون کردن باد از زیر. رجوع به شعوری ج 1 ورق 156 شود.
جمله سازی با باد کندن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بیتو بستان و شبستان و دبستان بکنم اول از کندن بنیاد هنر درگیرم
💡 ۱. بیل ابزاریست با دستهای بلند که برای کندن زمین به کار میرود.
💡 بردیم بسی رنج و نشد حاصل از اینکار جز خوردن خونی و بجز کندن جانی
💡 عاشقانرا شرط باشد بیخ خود کندن نخست گر بنای عشق بر ناموس و ننگی می نهند
💡 تریکوتیلومانیا به عنوان رفتاری جبری که در آن فرد گرایش شدیدی به کندن موهای بدنش دارد طبقهبندی میشود.
💡 آهن سرداست کینت نیست جان کندن دریغ زانکه بتک بیهده بر روی سندان میزند
💡 هوا بسیار گرم بود و او با استفاده از یک برگ بزرگ درخت، سعی میکرد با باد کندن، کمی از گرمای شدید هوا بکاهد.
💡 در روزهای تابستان که سوزِ گرم در هوا میپیچد، نشستن زیر درخت سایهدار و باد کندن با بادبزن دستی بسیار لذتبخش و آرامبخش است.
💡 مادربزرگ با مهربانی و با استفاده از بادبزن قدیمیاش، شروع به باد کندن برای ما کرد تا در هنگام عصر از گرما در امان باشیم.