باد دژم

باددژم. [ بادْ، دُ ژَ ] ( اِ مرکب ) ناخوشی که بسبب برخورد باد ببدن عارض شود. ( ناظم الاطباء ):
بود ز باددم حادثه چو نای انبان
وجود خصم تو پیوسته پر زباددژم.علی خراسانی ( از آنندراج ).

نا خوشی که در اثر برخورد باد با بدن عارض شود

💡 از باز دید حاصل عمرم به باد رفت آسوده آن که دیدن عیدش نمی کنند

💡 تو بادی و من خاک سر افکندهٔ تو چون تند شوی شوم پراکندهٔ تو

💡 چون باد صبا عاشق زلف تو توان شد چون خاک زمین بنده گام تو توان بود

💡 صید آن مرغ شوم کو گذرد بر بامت خاک آن باد شوم کو بمن آرد بویت

💡 هر تازه گل که بشکفدت در بهار ملک در دیده مخالف تو تیز خار باد

💡 هر زر که در خزانه کان سازد آفتاب بهر فدای جان عزیزت هزینه باد