باج پران

باج پران. [ پ َ ] ( اِخ ) از سانسکریت وایوپرانا پران بمعنی «اول القدیم » است، و هندوان به هیجده پران قایل بودند و اکثر آنها به اسماء حیوان و انسان و فرشتگان مسمی بودند، یکی از آنها باج پران است بمعنی ریح ( باد ). رجوع به تحقیق ماللهند صص 62-63 و فهرست همان کتاب شود.

💡 کنون گر تو پران شوی چون عقاب وگر برتر آری سر از آفتاب

💡 بیخودی برد به جولانگه مقصود مرا نیست بی بال و پران را سفری بهتر ازین

💡 آن نغمه بر آور که فتد مرغ هوایی زان رشته گره بر پر بیهوده پران زن

💡 اجل پران شود ناگه به گرد عمر بدخواهان چو در هیجا شود پران خدنگ تیز رفتارش

💡 وگر تخت سلیمان را همی صرصر خداوندا کشید اندر هوا پران بامر داد ده داور

💡 به خانهٔ مهین در همیشه است پران پس یکدگر دو مخالف کبوتر