ایه ۱۲ حاقه

[ویکی فقه] آیه ۱۲ حاقه. آیه ۱۲ حاقه، از آیات مرتبط با فضایل امام علی علیه السّلام می باشد.
به آیه ۱۲ سوره حاقه، «آیه اذن واعیة» گفته می شود: (لنجعلها لکم تذکرة و تعیها اذن واعیة)
حاقه/سوره۶۹، آیه۱۲.
تعیها از ماده «وعی» (بر وزن سعی) در اصل به معنای نگهداری چیزی در قلب است، سپس به هر ظرفی وعاء گفته شده، چون چیزی را در خود نگه می دارد.
وصف وعی برای گوش
در آیه مورد بحث این صفت برای گوش ها ذکر شده است، گوش هایی که حقایق را می شنوند و در خود نگه می دارند. یا به تعبیر دیگر گاه انسان سخنی را می شنود، و فورا آن را از گوش بیرون می افکند همانطور که در تعبیرات عامیانه می گوئیم: از این گوش شنید و از گوش دیگر بیرون کرد، ولی گاه روی آن اندیشه می کند و در دل جای می دهد، و آن را چراغ راه زندگی خود می شمرد. این چیزی است که از آن تعبیر به وعی می شود.
دعای پیامبر بر امام علی
...

💡 هارون كه از زندگى مايوس شده بود، و از طرفى مرگ او شايع شده بود، سوار برالاغى شد و در حاليكه پاهايش در اختيار او نبود، تا بهمحل دفنش ‍ رسيد، و چند كفن خواست و از ميان آنها، آنچه بهتر بود برگزيد و سپس ‍دستور داد قبرش را كندند، و به قبرش نگاه كرد و اين دو آيه را خواند: ما اغنىعنى ماليه - هلك عنى سلطانيه ملك ومال من، مرا بى نياز نكرد و فرمانروايى من تباه گشت (سوره حاقه آيه 28 و 29)و در همان روز از دنيا رفت (284)

💡 از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه: بسيار بخوانيد سورة حاقه را، به درستىكه خواندنش در فرايض و نوافل از ايمان به خداورسول است؛ زيرا كه اين سوره در واقعه حضرت اميرالمومنين عليه السلام و معاويهنازل شده است، و هر كه اين سوره را بخواند ايمان از او برطرف نشود تا هنگام مردن.(398)