ایجاز المقال فی معرفه الرجال

[ویکی فقه] ایجاز المقال فی معرفة الرجال. حویزی، فرج الله بن محمد (۱۰۳۱ - ۱۱۰۰ ق) مؤلف کتاب رجالی، ایجاز المقال فی معرفة الرجال می باشد.
این کتاب، در چهار جلد تالیف شده است و هم اکنون، تنها جلدهای سوم و چهارم در دسترس اند.جلد اول تا سوم، مشتمل بر فهرست اسامی رجال، به همراه ضبط اسامی و شرح حال آنهاست که در دو قسمت، شامل رجال شیعه و اهل سنت تنظیم شده است. مؤلف، همچنین شرح حال علمای قبل از خود و هم عصر خویش را بیان نموده است.جلد سوم کتاب، شامل حرف «میم» تا آخر حرف «یاء» است و جلد چهارم، به عنوان خاتمه کتاب، در بردارنده چند فصل و فواید رجالی است.فصل های مختلف کتاب، در بردارنده مباحثی در کنیه ها، القاب، بررسی معنا و مفهوم اصطلاحاتی است که در کتاب های رجالی آمده است. برخی از این اصطلاحات عبارت اند از تعبیر: «ثقة، ثقة»، «مذاهبهم مضطربة»، «لیس بذاک»، «لاباس به»، «قریب الامر»، «ضعیف»، «مختلط»، «مضطرب»، «یروی عن الضعفاء»، «یضع الحدیث»، «وعلیه اللعنة» و «انه لیس بشی ء».سپس چند فایده رجالی مطرح شده است که عبارت اند از:فهرست تالیف های شیعه که از کتاب های رجال النجاشی و الفهرست شیخ طوسی تهیه شده اند؛ معرفی بعضی از مشاهیر رجالی که اغلب از عامه اند؛ معرفی بعضی از بزرگان صحابیان و تابعیان و تابعیان تابعیان.در آخر کتاب، چند اجازه مشهور آورده شده است.محقق تهرانی در الذریعة، این کتاب را با عنوان رجال الشیخ فرج الله هم فهرست نموده است. نسخه های خطی این کتاب، در کتاب خانه های ایران موجود است.
[ویکی فقه] حویزی، فرج الله بن محمد (۱۰۳۱ - ۱۱۰۰ ق) مؤلف کتاب رجالی، ایجاز المقال فی معرفة الرجال می باشد.
این کتاب، در چهار جلد تالیف شده است و هم اکنون، تنها جلدهای سوم و چهارم در دسترس اند.جلد اول تا سوم، مشتمل بر فهرست اسامی رجال، به همراه ضبط اسامی و شرح حال آنهاست که در دو قسمت، شامل رجال شیعه و اهل سنت تنظیم شده است. مؤلف، همچنین شرح حال علمای قبل از خود و هم عصر خویش را بیان نموده است.جلد سوم کتاب، شامل حرف «میم» تا آخر حرف «یاء» است و جلد چهارم، به عنوان خاتمه کتاب، در بردارنده چند فصل و فواید رجالی است.فصل های مختلف کتاب، در بردارنده مباحثی در کنیه ها، القاب، بررسی معنا و مفهوم اصطلاحاتی است که در کتاب های رجالی آمده است. برخی از این اصطلاحات عبارت اند از تعبیر: «ثقة، ثقة»، «مذاهبهم مضطربة»، «لیس بذاک»، «لاباس به»، «قریب الامر»، «ضعیف»، «مختلط»، «مضطرب»، «یروی عن الضعفاء»، «یضع الحدیث»، «وعلیه اللعنة» و «انه لیس بشی ء».سپس چند فایده رجالی مطرح شده است که عبارت اند از:فهرست تالیف های شیعه که از کتاب های رجال النجاشی و الفهرست شیخ طوسی تهیه شده اند؛ معرفی بعضی از مشاهیر رجالی که اغلب از عامه اند؛ معرفی بعضی از بزرگان صحابیان و تابعیان و تابعیان تابعیان.در آخر کتاب، چند اجازه مشهور آورده شده است.محقق تهرانی در الذریعة، این کتاب را با عنوان رجال الشیخ فرج الله هم فهرست نموده است. نسخه های خطی این کتاب، در کتاب خانه های ایران موجود است.

💡 310- تنقيح المقال، مامقانى، مطبعة المرتضوية، نجف، 1350، ج 1، ص 666؛مستدركات علم الرجال، على نمازى، حيدريان، تهران، ج 1، ص 498.

💡 در تنقيح المقال آمده است كه منجح به همراه مادرش حسنيه نيز در كربلا حضور داشته است. (694)

💡 4- طبق نقل سفينة البحار و تنقيح المقال، مدّتى والى فارس بود.

💡 61- (( بحارالانوار )) چاپ جديد جلد 46 ص 171 و 172. و امالى صدوق ص349 و ص ‍ 392. و (( تنقيح المقال )) حرف (ز) ص 468. و امالى طوسى ص 277.

💡 470- تنقيح المقال، ج 1، ص 50؛ رجال، نجاشى، ص 67؛ مستدركالوسائل، ج 1 ص 347؛ جامع الرواة، ج 1، ص 41. او طبق گفته طبرسى، از وكلاء وسفراى معروفى بوده كه اماميه در جلالت قدر و وكالت آنها ترديد و اختلافى ندارند.(ر. ك: اعلام الورى، ج 2 ص 259).

💡 116-تنقيح المقال، ج 1، ص 244 و اعيان الشيعه ج 2، ص 418.