ایت الله گیلانی

[ویکی اهل البیت] آیت الله گیلانی. مرحوم آیت الله شیخ شعبان فرزند مهدی بن عبد الوهاب گیلانی معروف به آیت الله گیلانی یکی از علما و مراجع بزرگ شیعه در قرن اخیر بود. معظم له در سال 1275 در شهر رشت متولد شد و مقدمات علوم فقهی را در رشت و قزوین به پایان برد و در سال 1302 عازم نجف اشرف گردید.
مرحوم شیخ شعبان سالها از کرسی درس مرحوم حاج میرزا حبیب الله رشتی، علامه مازندرانی، علامه مامقانی، فاضل شرابیانی بهره مند بود و خود پس از تحصیلات و مباحثات فقهی سالها در جمله اساتید و مدرسین بزرگ حوزه نجف بود و از کرسی درس او علمائی به درجه اجتهاد رسیدند. مرحوم گیلانی مجتهدی اصولی، و دانشمندی متبحر در اصول فقه بود، و بعد از علامه یزدی و آقا شریعت در جمله مراجع و اساتید بزرگ محسوب بود و اغلب بلاد شیعه از او تقلید می نمودند.
از آثار اوست: احکام فقهی، احکام خلل، متاجر، تعادل و تراجیح، کتاب قضا، بحث الفاظ و صلوة مسافر و غیره. سرانجام این استاد بزرگ صبح روز سه شنبه 24 شوال 1348 در نجف اشرف وفات نمود و در وادی السلام مدفون شد. بعد از او فرزندان ارجمندش حجج اسلام: شیخ عبد الحسین، شیخ ابو الحسن و شیخ مرتضی گیلانی وارث علوم پدر گردیدند.

💡 همچنین تجزیه و تحلیل ام دی اس به صورت شفاف نشان داد که گیلانی‌ها و مازندرانی‌ها بسیار نزدیک به مردمان جنوب قفقاز هستند.

💡 وی از سال ۱۳۶۲ تا ۷۸ به عنوان دروازه‌بان اصلی ملوان و از سال ۷۸ تا کنون به عنوان مربی دروازه بان ها در خدمت این تیم گیلانی بوده است. حبیبی در سال ۱۳۷۴ با تیم فوتسال جمهوری اسلامی ایران به عنوان نخست آسیا دست یافت و در همین سال نیز عنوان برترین بازیکن اخلاق فوتبال ایران را کسب کرد.

💡 وی در مهرماه ۱۳۹۱، با ارسال نامه‌ای به روزنامه جمهوری اسلامی، صدور حکم اعدام به‌وسیله محمدی گیلانی برای کاظم محمدی گیلانی (فرزندش که به عضویت سازمان مجاهدین خلق درآمده‌بود) را کذب خواند.