اکبرشاه ثانی

اکبرشاه ثانی. [ اَ ب َ هَِ ] ( اِخ ) ابوالنصر معین الدین محمد، یکی از پادشاهان هند پسر شاه عالم و از سلاله تیمور بود و به سال 1173 هَ. ق. تولد یافت و به سال 1221 هَ. ق. به تخت سلطنت جلوس کرد و به سال 1252 درگذشت. پسر وی بهادرشاه ثانی آخرین پادشاه این سلسله می باشد. ( از قاموس الاعلام ترکی ).

ابو النصر معین الدین محمد یکی از پادشاهان هند پسر شاه عالم و از سلاله تیمور بود.

💡 لعل همچنین معتقدست اکبرشاه به مدت دوازده سال شخصاً در هیچ نبردی حضور نیافت و برخی نظامیان هندو را به فرماندهی رساند، تا مبادا تصور جهاد و ایجاد هژمونی مسلمانان بر هندوها به ذهن‌ها خطور کند..

💡 آذرکیوانیان جنبشی نوزرتشتی بودند که در عصر صفوی از ایران برخاستند، به دربار اکبرشاه در هندوستان رفتند و در آنجا بالیدند.

💡 در ۲۱ اوت ۱۶۱۱، نخستین فرزند این زوج زاده شد. او دختری بود که پدربزرگش، جهانگیرشاه، پرهیز بانو بیگم، نام او را انتخاب کرد. با این حال، در مآثر عالمگیری، از او به عنوان پرهنر بانو بیگم نام برده می‌شود. او بزرگ‌ترین فرزند پدرش و تنها فرزند مادرش بود. این نوزاد تحت مراقبت مادر مادربزرگ خود به نام رقیه سلطان بیگم، که همسر اول و ملکه اکبرشاه بود و همچنین خرم را تربیت کرده بود، قرار گرفت.

💡 ١٥٧٢ گسیل شدن نخستین گروه دیپلماتیک عبدالله خان دوم (زیر رهبری خواجه آلتامیش) به هند به دربار اکبرشاه.

💡 همچنین محمدمیرک صالحی خوشنویس و منشی شاه تهماسب و اکبرشاه گورکانی و برادر بزرگترش احمدمیرک صالحی خراسانی منشی زبردست شاه تهماسب نیز از نوادگان او بودند.