انیسی کاتب

انیسی کاتب. [ اَ ی ِ ت ِ ] ( اِخ ) یکی از خوشنویسان است که شعر نیز میسروده. از اوست:
دل بکوی تو جوان آمد و اکنون پیر است
وه که خاک سر کوی تو چه دامن گیر است.
سر زلف ماهرویان چه خوش است بازکردن
گله های روز هجران بشب دراز کردن.
رجوع به مجالس النفائس ص 301 شود.

یکی از خوشنویسان است که شعر نیز می سروده.

💡 اگر طعنی زند بر وی خسیسی بجز وحشت مباد او را انیسی

💡 انیسی داشت نامش ناز پرورد که می‌کرد از لطافت ناز بر ورد

💡 هذا انیسی، عندالفراق هذا خلاصی، عند البء