دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] گزافه نیست اگر بگوییم که مقوله «انسان » در پیوند با خدا اصلی ترین محور اندیشه و تجربه عرفانی ابن عربی است، اما از سوی دیگر، محور اصلی انسان شناسی ابن عربی، نظریه بسیار مهم وی درباره «انسان ِ کامل » است.
ابن عربی، پیش از هر چیز، انسان را هدف و مقصود آفرینش جهان و آن چه در آن است، می شمارد و سخن را از پیدایش و آفرینش انسان، آغاز می کند.
خلقت انسان نخستین
فرقی که ابن عربی میان دو گونه «انسان »، یعنی انسان کامل و انسان حیوان، می نهد، هسته مرکزی انسان شناسی عرفانی اوست و وی از تأکید مکرر بر آن خسته نمی شود.
← انسان حیوان
...
