انذارگران الهی

[ویکی فقه] پیامبران، در میان سایر انذارگران به عنوان انذارگران الهی از جایگاه خاصّی برخوردارند.
مبدأ اصلی انذار، ذات اقدس الهی است و انذار بالاصاله به او منتسب است:«اِنّا اَنزَلنهُ فی لَیلَة مُبرَکَة اِنّا کُنّا مُنذِرین»، «اِنّا اَنذَرنکُم»، «فَاَنذَرتُکُم نارًا تَلَظّی».
انذار غیر الهی
انذار در قرآن گاهی به پیامبران از جمله پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به عنوان واسطه الهی و گاهی به جنّ به عنوان واسطه میان پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) و قوم خود اسناد داده شده است.
انذار انسان ها
البته براساس قول خداوند در آیه ۱۲۲ سوره توبه لازم است از هر فرقه، طایفه ای برای تفقه در دین کوچ کنند تا در بازگشت، قوم خویش را انذار کنند: «فَلَولا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرقَة مِنهُم طَائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهوا فِی الدّینِ ولِیُنذِروا قَومَهُم اِذا رَجَعوا اِلَیهِم»
آیات وعید
...

💡 از این دم سوی آن دم رفت خواهی شوی در جزو و کل نور الهی

💡 ۲۰۱۵: اجرا در موزهٔ متروپولیتن نیویورک به مناسبت نمایشگاه تنبور مقدس: هنر استاد الهی.

💡 الهی اگر تن مجرم است دل مطیع است و اگر بنده بد کار است کَرَ م تو شفیع است.

💡 دومنیکو آنجلونی (۲۲ آوریل ۱۷۳۲ – فوریه ۱۸۱۷) کشیش، الهی‌دان و ریاضی‌دان ایتالیایی بود.

💡 الهی غریب تو را غربت وطن است، کی هرگز بخانه رسد کسی که غربت او را وطن است.