لغت نامه دهخدا
( اندرآشفتن ) اندرآشفتن. [ اَ دَ ش ُ ت َ ] ( مص مرکب ) خشمگین شدن. تند شدن:
چو سر پرشد از باده خسروی
شغاد اندر آشفت از بدخویی.فردوسی.و رجوع به آشفتن شود.
( اندرآشفتن ) اندرآشفتن. [ اَ دَ ش ُ ت َ ] ( مص مرکب ) خشمگین شدن. تند شدن:
چو سر پرشد از باده خسروی
شغاد اندر آشفت از بدخویی.فردوسی.و رجوع به آشفتن شود.
( اندر آشفتن ) خشمگین شدن. تند شدن
💡 براندند کشتی هم اندر شتاب به تندی و تیزی چو پران عقاب
💡 خرامان بیامد به نزدیک سرو چنان چون به پیش گل اندر تذرو
💡 چون كه لقمان تن بزد اندر زمان شد تمام از صنعت داود آن
💡 فصل ۴: اندر عمال و پرسیدن پیوسته از احوال وزیران و غلامان
💡 زهی دیدار جانان جمله جانانست که اندر بود خود در جمله اعیانست