امر مقید

[ویکی فقه] امر مقید امر به شیء مقید به چیزی است.
امر مقید، مقابل امر مطلق بوده و به امری گفته می شود که به طبیعت مقید تعلق گرفته است؛ به بیان دیگر، اگر مامورٌ به آن با چیزی ( شرط، صفت و یا قیدهای دیگر) خارج از آن طبیعت مقایسه گردد، مشروط به وجود آن چیز می باشد؛ برای مثال، امر به حج در صورتی که با « وصف استطاعت » مقایسه شود، مقید به آن است.
اقسام
امر مقید، بر چند قسم است:۱. امر مقید به اسم؛۲. امر مقید به شرط؛۳. امر مقید به صفت؛۴. امر مقید به عدد؛
عناوین مرتبط
...

💡 چو نه از خطا به نسیم مشک دلم مقید زلف تست تو رها مکن که ز چین زلف تو گر رود به خطا رود

💡 غم تو از دل محیی نخواهد شد به آسانی که نتواند مقید بی‌جهت ترک وطن گفتن

💡 که پرواز گلستانت مبارک ای که عمری شد مقید گشته از مرغان گلشن کرده تنهایی

💡 پس‌زمینهٔ رمان به گونه‌ای آشکارا مذهبی است، به رغم اینکه نویسنده چندان مقید نبوده اما اشاره‌ها به خدا در سراسر داستان مشهود است.

💡 او در کنار روحیه شاعرانه‌اش بسیار مقید و پایبند به مقدسات مذهبی خود بود و با حساسیت خاصی تکالیف دینی فرزندانش را به آنها گوشزد می‌کرد.

💡 مشو مقید همراه اگر چه توفیق است سفر جریده ازین خاکدان چو عیسی کن