امر قار

[ویکی فقه] شیء موجود با همه اجزا در زمان واحد را امر قار گویند.امر قارّ یا ثابت، چیزی است که همه اجزای آن بالفعل و یک جا موجود باشد مثل: زید و سواد (سیاهی)؛ به خلاف امر غیر قار، مثل: زمان که وجود یافتن اجزای آن با هم ممکن نیست، زیرا اجزای آن در گذر است و پیدایش هر جزء، مستلزم معدوم شدن جزء قبلی است.
۱. ↑ کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۳۷۹. ۲. ↑ کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص۴۶۳.
منبع
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۵۸، برگرفته از مقاله «امر قارّ».
...

💡 امر و نهی‌ش به راستی موقوف نهی او منکر امر او معروف

💡 چون نسوزانم که اینم اقتضاست طبع من سوزنده از امر خداست

💡 جان جان سر سویدا تاب تن نور بصر حاکم حکم قضا و آمر امر قدر

💡 پاس امر تو چو روزه است ببایدشان داشت کار عشقت چو نمازست چرا نگزارند

💡 آن کو به میان امر حکمش عاجز درماند و دلفکار، کجدار و مریز