لغت نامه دهخدا
امام زاده عبدا. [ اِ دَ / دِ ع َ دُل ْ لاه ] ( اِخ ) دهی است از دهستان افتر پشت کوه بخش فیروزکوه شهرستان دماوند واقع در 33 هزارگزی جنوب شرقی فیروزکوه. در کوهستان بنا شده و سردسیر است دارای 400 تن سکنه است. آب آن از چشمه سار تأمین میشود و محصولش غلات،بنشن، گردو، توت و لبنیات و شغل اهالی زراعت، گله داری، کرباس بافی، گلیم بافی وجاجیم بافی است. مزرعه ختار جزء این ده است. امام زاده ای نسبةً قدیمی دارد و در تابستان ایلات سمنانی بحدود این ده می آیند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
امام زاده عبدا. [ اِ دَ / دِ ع َ دُل ْ لاه ] ( اِخ ) دهی است از دهستان نمارستان بخش نور شهرستان آمل، واقع در 44 هزارگزی جنوب باختری آمل و 9 هزارگزی باختر شوسه آمل به لاریجان. کوهستانی و سردسیر و دارای 50 تن سکنه است. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولش غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. امام زاده آن قدیمی و معروف به «اطاق سرا» است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
امام زاده عبدا. [ اِ دَ / دِ ع َ دُل ْ لاه ] ( اِخ ) امام زاده ای است در جنوب تهران در نزدیکی شهر ری.
امام زاده عبدا. [ اِ دَ / دِ ع َ دُل ْ لاه ] ( اِخ ) دهی است ازدهستان خرقان غربی، بخش آوج، شهرستان قزوین، واقع در 19 هزارگزی شمال باختری آوج، ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر و دارای 187 تن سکنه است. آب آن از چشمه سار تأمین میشود و محصولش غلات و سیب زمینی و میوه و عسل و شغل اهالی زراعت و قالیچه و جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. از ایل شاهسون بغدادی در تابستان بکوههای این ده می آیند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).