الانسان و العقیده

[ویکی نور] الإنسان و العقیدة، در واقع مجموعه چند رساله به زبان عربی، نوشته علامه سیّد محمّدحسین طباطبایی (تبریز 1282- 1360ش. قم) است که در یک کتاب جمع شده و با نامی جدید منتشر شده است. درباره این چاپ از این اثر، چند نکته گفتنی است:
2- الرسائل التوحیدیة، العلامة السید محمدحسین الطباطبائی، لبنان، مؤسسة النعمان، الطبعة الاولی 1999م.
3- رسالة الولایة، السید محمدحسین الطباطبائی، مؤسسة اهل البیت(ع)، الطبعة الاولی، 1360ش.
4- علی و الفلسفة الإلهیة، السید محمدحسین الطباطبائی، طهران، المکتبة الاسلامیة الکبری و قسم الأعلام الخارجی لمؤسسة البعثة، الطبعة الثانیة، 1402ق.

💡 و نيز در آن كتاب آمده كه ابن منذر، ابن ابى حاتم، و ابن مردويه، از سعد بن ابىوقاص، روايت كرده اند كه گفت: مادرم به من مى گفت: من لب به هيچ طعام و آبى نمىزنم تا آنكه به محمد كفر بورزى، و همين كار را هم كرد، و اين اعتصاب غذا را آن قدرادامه داد كه دهانش را با عصا باز مى كردند، پس اين آيهنازل شد: (و وصينا الانسان بوالديه حسنا...).

💡 انا عرضنا الامانة على السموات و الارضوالجبال فابين ان يحملنها واشفقن منها و حملها الانسان انه كان ظلوما جهولا؛(86)

💡 17) تامل يا مفضل ما انعم الله تقدست اسمائه به على الانسان من هذا المنطق الذىيعبر به عما فى ضميره و ما يخطر بقلبه ونتيجة فكره، و به يفهم عن غيره ما فىنفسه و لولاذلك كان يمنزلد البهائم المهملة التى لاتخبر عن نفسها بشى ء و لا تفهم عنمخبر شيئا. بحارج 1، ط قديم. ط جديدص 82، ج 3.

💡 كلمه (كنود) به معناى كفرانگر است و اين آيه مانند آيه شريفه (ان الانسان لكفور)از آنچه در طبع بشر نهفته شده خبر مى دهد، و آن اين است كه پيرو هواى نفس و دلداده بهلذائذ دنيا است، و در نتيجه از شكر پروردگارش درمقابل نعمت هايى كه به او ارزانى داشته منقطع مى شود.

💡 يـقـول مـصـنـف هذا الكتاب رحمه الله انتبه ايها الانسان منرقـدتـك و افـق مـن سـكـرتـك و اعـمـل و انـت فـىمهل قبل حلول الاجل.

💡 آنچه از خطئيات و معاصى كه از نبى الانسان صادر مى شود از نقصان يقين و ايمان است.و درجات يقين و ايمان به قدرى متفاوت است كه در بيان نيايد. يقينكامل انبيا و اطمينان تام آنها، كه از مشاهده حضوريهحاصل شده، آنها را معصوم از خطئيات نموده.